Παιδική Εξοχή Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου

Ιδρύθηκε το 1932, δύο χρόνια μετά την ίδρυση του Σωματείου.

Η Αμμόχωστος ήταν μια μικρή πόλη με πολλούς εργάτες στο λιμάνι, τα περβόλια, το σιδηρόδρομο.

Φτωχοί άνθρωποι με πολυμελείς οικογένειες. Δύσκολα έβγαζαν τα προς το ζειν.

Το Λύκειον Ελληνίδων όρισε ειδική Επιτροπή, η οποία σε συνεργασία με τους διευθυντές και δασκάλους των σχολείων επέλεγε τους πιο άπορους μαθητές για να φιλοξενηθούν για ένα ολόκληρο μήνα, πρώτα στην Καντάρα, στο σπίτι της Μαρίας Ιωάννου, ύστερα στο Δημοτικό Σχολείο στο Μπογάζι για να κάμνουν μπάνια, εκεί μια χρονιά πρόσφερε υπηρεσίες και ο ήρωας Κυριάκος Μάτσης.

Αργότερα στο Δημοτικό Σχολείο της Αγίας Νάπας.

Στόχος ήταν αυτά τα παιδιά να έχουν καλό και μπόλικο φαγητό, ψυχαγωγία και εκπαίδευση.

Να μάθουν απαγγελία, τραγούδια και χορό.

Να μάθουν να συμβιώνουν με άλλα παιδιά.

Να μαθαίνουν τρόπους καλής συμπεριφοράς.

Να πηγαίνουν εκδρομές και περιπάτους. Ν’ αγαπούν την φύση.

Τα παιδιά συνόδευαν κυρίες, μέλη του Λυκείου Ελληνίδων και φυσικά βοηθητικό προσωπικό για να μαγειρεύει και να καθαρίζει το χώρο.

Οι κυρίες της Επιτροπής Παιδικής Εξοχής είχαν και την ευθύνη του οικονομικού τομέα. Να συγκεντρώσουν δηλαδή εισφορές από συμπολίτες μας, να κάμουν ειδικές εκδηλώσεις για να συγκεντρώσουν χρήματα.

Η Μαρία Παναγιώτη Ιωάννου είχε όνειρο να κτίσει ιδιόκτητο χώρο για το Λύκειο, όπου να γίνεται η φιλοξενία των παιδιών, για τον σκοπό αυτό άφησε ένα περιβόλι στην Αγία Παρασκευή, να χωριστεί σε οικόπεδα, να πωληθούν κάποια για να κτιστεί το κτήριο.

Με εισήγηση του Τούρκου Επάρχου Αμμοχώστου κ. Sami, η επιτροπή πήγαμε στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και ζητήσαμε χαλίτικη γη στην Αγία Νάπα, όπως μας υπέδειξε ο κ. Sami.

Η γη εδόθη, ένας απέραντος χώρος, κοντά στο λιμανάκι της Αγίας Νάπας, γεμάτος καλαμιές και φίδια.

Στο μεταξύ η Μαρία Ιωάννου πεθαίνει.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο αναθέτει στον αρχιτέκτονα Διονύση Τουμαζή να σχεδιάσει τα υποστατικά.

Τα υποστατικά ήταν κτίσματα παραδοσιακά με καμάρες, οι τοίχοι άσπροι με μπλε πόρτες και παράθυρα, να μοιάζει νησιώτικο, ξύλινο περιτείχισμα.  

Κτίστηκαν δύο μεγάλοι κοιτώνες, τραπεζαρία, κουζίνα, αποθήκη, χώροι υγιεινής, Αρχηγείο (δύο δωμάτια)

Μόλις τέλειωσε, τον Ιούλιο του 1974, κι ενώ είμαστε έτοιμες να ξεκινήσουμε, μεταφέραμε μάλιστα και τα πρώτα αντικείμενα από την Αμμόχωστο στην Αγία Νάπα, γίνεται το πραξικόπημα και η εισβολή.

Παγώνουν τα πάντα.

Στα υποστατικά εγκαθίστανται τουλάχιστον 8 – 9 οικογένειες προσφύγων , οι οποίοι παρέμεναν ως το 1978, οπότε κτίστηκε ο συνοικισμός στην Αγία Νάπα και μεταφέρθηκαν εκεί.

Χρειαστήκαμε να κάμουμε τεράστιες επισκευές, για να μπορέσει να λειτουργήσει η Παιδική Εξοχή.

Το 1979 παίρνουμε την πρώτη Αποστολή, παιδιά αγνοουμένων και πεσόντων και παιδιά άπορα εκτοπισμένων από την Αμμόχωστο. Τα επόμενα χρόνια, παιδιά από τον Πόντο, την Βόρειο Ήπειρο, το Τσέρνομπιλ, τη Βηθλεέμ, παιδιά Κυπρίων από τη Ρόδο, παιδιά από τις πυρόπληκτες περιοχές της Πελοποννήσου, παιδιά πολυτέκνων, Ιδρύματα: Σχολή Τυφλών, Ίδρυμα Στέλιου Ιωάννου, σχολές με παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες, παιδιά με σύνδρομο ντάουν, παιδιά διαβητικά από την Ευρώπη, το Σώμα Οδηγών, τους Προσκόπους, παιδιά από προβληματικές οικογένειες που μας συστήνει το Γραφείον Ευημερίας. Φιλοξενήσαμε ως τώρα 1800 παιδιά από το Γραφείο Ευημερίας.

Σήμερα έχουν προστεθεί στα παλιά κτήρια, Αίθουσα Τελετών Ρίκας και Πτολεμή Γαλανού, Αίθουσα για Ιατρική Περίθαλψη, δωρεά των Λεσχών Λάϊονς Αμμοχώστου. Σ’ αντάλλαγμα τους παραχωρούμε τις εγκαταστάσεις για δέκα μέρες, όπου κάμνουν το Youth Camp με παιδιά απ’ όλην την Ευρώπη. Έγιναν καινούργιοι χώροι υγιεινής, θέρμανση, κλιματισμός

Η Παιδική Εξοχή συντηρείται από εισφορές συμπολιτών μας και έσοδα από εκδηλώσεις.

Ο συμπολίτης μας Παυλάκης Παύλου παρέχει το σιτηρέσιο για 10 – 12 μέρες εδώ και 12 χρόνια.

Άλλοι προσφέρουν σε είδος, άλλοι σε εργασία, άλλοι σε τρόφιμα, συντήρηση του κήπου. Ο Δήμος Αγίας Νάπας, την καθαριότητα και άλλες ανάγκες.

Για οκτώ χρόνια τα υποστατικά δόθηκαν στο Υπουργείον Παιδείας και Πολιτισμού για αντιναρκωτική Εκπαίδευση μαθητών – πυρήνων αντίστασης – ηλικίας 15 – 16 χρόνων,  απ’ όλα τα σχολεία της Κύπρου.

Για δύο χρόνια δόθηκε στον Αντικαρκινικό Σύνδεσμο για καρκινοπαθείς για ημερήσια φροντίδα.

Η συμπαράσταση και η προσφορά του κόσμου μας βοηθά να συνεχίζουμε το θεάρεστο έργο, με πολλήν αγάπη και πολλή δουλειά.

Αναμένουμε ότι η Κυπριακή Πολιτεία αναγνωρίζοντας την πολυετή μεγάλη προσφορά (78 ολόκληρα χρόνια) θα έλθει κάποτε αρωγός.


Κλαίρη Αγγελίδου
Πρόεδρος Ομοσπονδίας
Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου