Δραστηριότητες
20/07/2015
Απίστευτο αλλά αληθινό

Ένα Μουσείο κοιμάται. Θα απορείτε! Κοιμούνται τα Μουσεία;

Αυτό το συγκεκριμένο κοιμάται εδώ και πολύ καιρό. Θα διερωτάστε ποιο είναι. Το Μουσείο Αγώνος 55 – 59 στην Πλατεία Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στη Λευκωσία. Αυτό που θα έπρεπε να είναι το πιο σημαντικό Μουσείο της Κύπρου, μια και με τα ολοκαυτώματα, τις θυσίες και τους απαγχονισμούς των γενναίων παλληκαριών, που αφειδώλευτα πρόσφεραν θυσία τα νιάτα τους, αψηφώντας την σιδερόφρακτη Αγγλική Αυτοκρατορία δημιούργησαν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Με την άδειά σας θα αναφερθώ λίγο στο ιστορικό του. Το 1994, όταν ανέλαβα Υπουργός Παιδείας, δημιούργησα το ΣΙΜΑΕ (Συμβούλιον Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ). Στο Συμβούλιο Τομεαρχών και αγωνιστών που διόρισα, έδωσα οδηγίες:

  1. Να διορθώσουν τα Φυλακισμένα Μνήματα, και έχουν ως έχουν.
  2. Να αναβαθμίσουν και να στήσουν Μνημείο στον Αχυρώνα Λιοπετρίου.
  3. Να αναβαθμίσουν το Μουσείο αγώνα, που ήταν ως τότε όμως μια αποθήκη με συγκεκριμένα σπουδαία αρχεία που συγκέντρωσε με πολλή αγάπη και έρευνα ο αείμνηστος Χριστόδουλος Παπαχρυσοστόμου, χωρίς όμως να είναι Μουσείο.

Μίλησα τότε με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α΄. Του πρότεινα να βάλω εγώ σαν Υπουργείο £500.00,00 και άλλες τόσες εκείνος, να μας παραχωρήσει και το χώρο, δίπλα στην παλαιά Αρχιεπισκοπή. Και έγινε. Τις προθήκες ανέλαβε το Ίδρυμα Λεβέντη.

Εργαστήκαμε σκληρά. Το Μουσείο Αγώνος ήταν ένα στολίδι. Μετά από πολύ λίγα χρόνια λειτουργίας, ξαφνικά άρχισε να αποψιλώνεται. Η Επιτροπή Προσωπικού του Υπουργείου Εσωτερικών μετέθεσε τη γραμματέα, ύστερα αποδέσμευσε τον ως τότε εκτελούντα χρέη Εφόρου, Τομεάρχη Θάσο Σοφοκλέους.

Τότε ανησύχησα και ζήτησα από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο, να το κάνουμε Ίδρυμα, με χωριστό Συμβούλιο, που να αποτελείται από ένα εκπρόσωπο του Υπουργείου Παιδείας, ένα εκπρόσωπο της Αρχιεπισκοπής και τρεις εκπροσώπους των αγωνιστών, ένα από τα αντίστοιχα σώματα. Απεδέχθη. Ανέθεσε στον αείμνηστο Άκη Κλεάνθους μα επιληφθεί του θέματος. Προχωρήσαμε σημαντικά, κάναμε Καταστατικό. Δυστυχώς ο αδόκητος θάνατός του σταμάτησε τη συνέχεια.

Ο επόμενος Υπουργός, κ. Ανδρέας Δημητρίου, παρ’ όλον ότι τον είδα πολλές φορές και τον παρακαλούσα να προχωρήσει το θέμα, «αγρόν ηγόρασε». Ανέβαλλε συνεχώς μέχρι σημείου που μου είπε, δύο χρόνια μετά, ότι δεν βρήκε καιρό να μιλήσει με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. (Γέλασα, γελάστε και σεις). Το τελευταίο γράμμα που του έγραψα ήταν τον Μάιο του 2009 και μου απάντησε τον Φεβρουάριο του 2010.

Συνέχισα με τον Υπουργό κ. Κενεβέζο. Ήταν πρόθυμος, του κατάθεσα και σχετικό φάκελο. Μετετέθη. Τώρα συνομιλώ με τον Υπουργό Παιδείας, κ. Κώστα Καδή, που ελπίζω να δώσει λύση.

Τιμούμε φέτος τα 60 χρόνια από την έναρξη του Αγώνα. Ελπίζω να υπάρξει περισσότερη ευαισθησία.

Στο Μουσείο υπάρχουν αρχεία που δεν ξέρουμε τι περιέχουν. Είναι καταχωνιασμένα σε κασόνια και τενεκέδες εδώ και 60 χρόνια. Ούτε ξέρουμε ποια είναι, ούτε σε τι κατάσταση βρίσκονται. Μπορεί να βρούμε και τα αρχεία του Ροζιέ Μιλιέζ που με διαβεβαίωνε ότι χάρισε στο Μουσείο Αγώνος.

Σε μια τελευταία μου επίσκεψη που συνόδευα Ελλαδίτη Καθηγητή Πανεπιστημίου, μας υποδέχθηκε πολύ ευγενικά ένας νεαρός βιβλιοθηκονόμος, υπεύθυνος τώρα του Μουσείου. Υπάρχει και μια καθαρίστρια.

Στους χώρους κυκλοφορούσε ένα σχολείο. Τη ξενάγηση έκαμνε η δασκάλα. Δεν ξέρω πόσα ήξερε να πει. Μια ξεναγό, την Έλενα Χριστοφορίδου, που κάμνει ξενάγηση Σάββατο και Κυριακή στους Ελδυκάριους και στην Εθνική Φρουρά, απέκλεισαν, βάζοντας συναγερμό για να μη μπορεί να μπαίνει.

Φέτος κλείουν 60 χρόνια. Ας κάμουμε κάτι ουσιαστικό και όχι ψευδογιορτούλες εφήμερες και αναφορές κενές. Ας κάμουμε μια φορά το αληθινό μας ΧΡΕΟΣ.

Κάμνω έκκληση στο Υπουργείο Παιδείας, την Βουλή των Αντιπροσώπων, τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να δώσουν λύση. Να διοριστεί Έφορος με επιστημονικά προσόντα, να διοριστεί αρχειοφύλακας και γραμματειακό προσωπικό για να διεκπεραιώσει όλη την εργασία.

Στους ήρωες οφείλουμε πολλά. Σιγά – σιγά να ξεχρεώνουμε.

Κλαίρη Αγγελίδου
Πρώην Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού