Δραστηριότητες
02/06/2014
Έκθεση Λευκώματος Λέαντρου Αρβανιτάκη

Ομοσπονδία Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου
Έκθεση Λευκώματος
Λέαντρου Αρβανιτάκη
Γκαλερί Μορφή
Λεμεσός, 2 Ιουνίου 2014

Μετροφυλλώντας το ωραίο Λεύκωμα με τις ζωγραφιές ενός σπουδαίου καλλιτέχνη, του Λέαντρου Αρβανιτάκη, γυρίζει ο νους μου σε χρόνια παλιά στην Αμμόχωστο.

Γυρίζει στο Λύκειον Ελληνίδων, όπου η μάνα του Λέαντρου, Ναταλία Μιχαηλίδου –Αρβανιτάκη, μου δίδασκε απαγγελία και λάμβανα μέρος στα Παιδικά Θέατρα που με τόση μαεστρία σκηνοθετούσε.

Σέβομαι τον αγαπητό του πατέρα τον Γιώργο Αρβανιτάκη, καλλιτεχνικό Διευθυντή του Ωδείου του Λυκείου για πολλά χρόνια από το 1945, σπουδαίο μουσικοσυνθέτη, με τον οποίο συνεργάστηκα στενά και στην Αμμόχωστο, αλλά και στη Λεμεσό, μετά την προσφυγιά.

Με τη συμπαράσταση και ενεργό βοήθεια του στήσαμε ξανά το Ωδείο στη Λεμεσό και τη Λάρνακα το 1975.

Ζούσαμε μαζί τους και τις στιγμές της οικογένειάς του, τη γέννηση του Λέαντρου, τη γέννηση του Κωνσταντίνου,

Ο Γιώργος Αρβανιτάκης παράλληλα με την καλλιτεχνική διεύθυνση του Λυκείου, είχε ιδρύσει στη Λευκωσία την Ελληνική Μουσική Σχολή, κι όταν χρόνια μετά θάφευγε πια για την Αθήνα, μας χάρισε στο Λύκειο δύο πιάνα.

Ο Λέαντρος φοίτησε στο Ελένειο στην αρχή, ύστερα στο Δημοτικό Σχολείο Λυκαβηττού και ως την Τρίτη Τάξη στο Παγκύπριο Γυμνάσιο.

Οι αναμνήσεις του, αλλά και οι φιλίες με τους συμμαθητές του πολλές, που εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα. Και το Λεύκωμα που σήμερα παρουσιάζουμε έγινε με την προτροπή, αλλά και την οικονομική ενίσχυση αυτών των παλιών αγαπημένων φίλων.

Το καλοκαίρι του 1974 τους βρίσκει στην Αθήνα. Μένουν στο σπίτι της αδελφής του πατέρα του, Μαύρης Αρώνη, σπουδαίας ηθοποιού.

Φοιτά σε σχολείο της Αθήνας. Με δυσκολία προσαρμόζεται στο νέο εκπαιδευτικό σύστημα.

Φοιτά στη σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών στο Μετσόβειο και παράλληλα στο Ωδείο Αθηνών μαθαίνει καλρινέττο.

Η θάλασσα ήταν πάντα μια από τις αγάπες του και το βλέπουμε στις θαυμάσιες θαλασσογραφίες του με εναλλαγές χρωμάτων και κυματισμών.

Για να αποκτήσει πείρα, μπαρκάρει και ταξιδεύει σε πολλά μέρη του κόσμου. Δεν τον γεμίζει όμως αυτό. Το 1986 πήρε το δίπλωμα του με άριστα από το Εθνικό Ωδείο. Στην Κέρκυρα γνωρίζει τη μελλοντική σύζυγο και μούσα του, Αγγελική Σελλά, τον άνθρωπο που τον στηρίζει με αγάπη και αφοσίωση. Παντρεύτηκαν το 1988

Η ζωγραφική ήταν η τέχνη που από την παιδική του ηλικία τον εμπνέει όπως και η μουσική.

Δυο τέχνες παράλληλες, γιατί και οι δυο έχουν την αρμονία, και το ρυθμό, το χρώμα της ψυχής.

Η Ναταλία που εργαζόταν τότε στο ΡΙΚ, του κουβαλούσε άχρηστες κόλλες και ο μικρός Λέαντρος, στο πίσω μέρος ζωγράφιζε.

Διάβαζε βιβλία για μεγάλους ζωγράφους.

Γι’ αυτό αρχίζει το 1990 να εργάζεται στο εργαστήρι του Ηλία Σάλαρη, για να δώσει εξετάσεις στη Σχολή Καλών Τεχνών αλλά τούλαχε ένα τροχαίο δυστύχημα και μένει τετραπληγικός.

Τον πόνο, τις δυσκολίες της ζωής παλεύει να τις ξεπεράσει με τη βοήθεια των γονιών και φίλων, μα πάνω απ’ όλα με την αγάπη και αφοσίωση της αγαπημένης του Αγγελικής που τον εμψυχώνει, του συμπαραστέκεται με αφοσίωση μοναδική.

Η αναπηρία τον ώθησε να μάθει ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ώστε να μπορεί να γράφει, να σχεδιάζει και να παίζει μουσική.

Το 1988 αρχίζει να ζωγραφίζει.

Μια μεγάλη διέξοδος δημιουργίας.

Ζωγραφίζει ανθρώπινες μορφές, κυρίως χορεύτριες, και προσωπογραφίες, Νεκρή φύση, συνθέσεις λουλουδιών, φρούτα, μπρούντζινα σκεύη, μουσικά όργανα, κούκλες, βενετσιάνικες μάσκες.

Χρησιμοποιεί την υδατογραφία αλλά και το λάδι.

Τοπία Όσα βλέπει από τη βεράντα του σπιτιού του, την θάλασσα που πάντα αγαπούσε, πολυκατοικίες, παλιά σπίτια που γκρεμίστηκαν αργότερα, με τα κόκκινα κεραμίδια τους, και φυσικά θαλασσογραφίες. Η θάλασσα η μεγάλη του αγάπη που κληρονόμησε από τον πατέρα του.

Το 2001 γίνεται μέλος του ΖΩΣΠ. Ζωγραφίζει υπέροχα έργα με το στόμα. Χρώματα, φωτοσκιάσεις.

Κάμνει ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα, τον Πειραιά και την Κύπρο. Λαμβάνει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Αθήνα, την Κύπρο, τη Μαδρίτη, την Κρήτη.

Θα κλείσω με τα λόγια του Ηλία Σάλαρη:
«Αυτό που διακρίνω στα έργα του Λέαντρου ανεξαρτήτως θεματολογίας, είναι ότι διαθέτουν πάνω απ’ όλα ψυχή. Η αγωνία του καλλιτέχνη να εκφραστεί φαίνεται στην παραμικρή πινελιά του που δεν είναι μια χειρονομία. Είναι η αγάπη για τη ζωή, για τη φύση, είναι ένας έρωτας με τα χρώματα και με τα πινέλα του που κυριολεκτικά τον κρατάει από τα δόντια».

Νομίζω πως ο Ηλίας Σάλαρης έδωσε με λίγα λόγια την ουσία της ζωγραφικής του Λέαντρου.

Λέαντρέ μου, το Λύκειον Ελληνίδων Αμμοχώστου θα είναι πάντα δίπλα σου.

Ευχαριστώ την Αλληλεγγύη και ιδιαίτερα τη συμμαθήτριά σου Καίτη Οικονομίδου που μας έδωσε την ευκαιρία σαν Λύκειον Ελληνίδων να συμπορευτούμε με την Αλληλεγγύη γι’ αυτή την παρουσίαση.

Σου ευχόμαστε πάντα να πορεύεσαι ψηλά τα σκαλοπάτια της τέχνης και της δημιουργίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Θαυμάστε τις ζωγραφιές του Λέαντρου στην ωραία γκαλερί της Αθηνάς Ριαλά και αγοράστε το λεύκωμα για νάχετε να θαυμάζετε σε ώρες ξεγνοιασιάς, τα ωραία έργα του Λέαντρου Αρβανιτάκη


Κλαίρη Αγγελίδου
Πρόεδρος Ομοσπονδίας
Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου